No zaraz, chwila, a do czego służy cosplay? Czy dziewczyna, która sobie sporym kosztem szykuje strój, wkłada go po to, żeby ludzie odwracali wzrok i udawali, że jej nie widzą? Jeśli ja wkładam mini (co czynię bardzo rzadko), to zdecydowanie nie po to, żeby mi było chłodno w kolana, tylko po to, żeby pokazać nogi.

Z mojego kobiecego punktu widzenia patrzenie jest ok. Dotykanie nie (a niektórzy pseudodowcipni osobnicy sądzą inaczej).

Co do ubioru: jeśli pod nosem chama (tego jednego chama na, nie wiem, 500 czy 1000 konwentowiczów) przechodzą: dziewczyna przebrana za Sailor Moon, dziewczyna przebrana za Sharon Stone z „Nagiego instynktu”, dziewczyna przebrana za Nazgula oraz dziewczyna ubrana normalnie w bluzę i dżinsy, wszystkie podobnego wzrostu, o podobnej urodzie, obawiam się, że przeważająca większość chamów uszczypnie/zaczepi/obgwiżdże Sailor Moon albo Sharon Stone. To miałam na myśli, pisząc o „zwiększaniu ryzyka” przez skąpy ubiór – nie ryzyko gwałtu, tylko wszelkich niechcianych zaczepek, ogólnie. Jeśli dysponujesz badaniami statystycznymi, które obalą to przypuszczenie – poproszę.

„Miejsca, w których, żeby założyć krótką spódnicę, muszę wiedzieć, „że się w razie czego obronię” omijam szerokim łukiem” – no tak, tylko rzecz w tym, że typek molestujący (już nie mówię, że gwałciciel) może się trafić absolutnie wszędzie, nawet przy wyjściu z kościoła. Więc na konwencie (zwłaszcza wielotysięcznym) też. Wyczulam na kwestię asertywności i tego, żeby w każdym otoczeniu mieć na uwadze własne bezpieczeństwo zamiast liczyć biernie, że otoczenie o nie zadba. Moja przyjaciółka, 150 cm wzrostu, złamała nos typkowi, który ją napastował na ulicy, w biały dzień. Gdyby czekała, aż zainterweniują przechodnie/policja/Batman/Opatrzność boska, nie skończyłoby się to dla niej dobrze.

W kwestii „szkodliwości społecznej” nieszczęsnego spotu z kostkami pozwolę sobie po prostu „agree to disagree”.